تاملی در بدیهیات

"Tu sei la sola al mondo che sa, del mio cuore,

Ciò che è stato sempre, prima d'ogni altro amore"

مقارن این بیتی از پازولینی که کاش نمی‌خواندم، بیتی آمد که به زبانم که کاش نمی‌گفتم، جگرم را بد سوزاند؛ برای مادربزرگم.

نالد ار ناگهان استخوان بر تنت

درد آن برکشم من به جان مادرم