راستش گر گویم به دروغت گویم، راستش می‌گویم

راست‌تر گر خواهی، مر دروغی گویم که دروغی گویم

مصرع دوم را دون مر گر خوانی تو خود این به دانی

یا که بر ظنی حسن، بفریبی، گویی، لفظ مُری گویم